Help, ik ben mijn volwassene kwijt!

Ooit de serie Infantilio gezien? Een serie over volwassenen die allemaal gespeeld worden door kinderen. Hilarisch, pijnlijk, ook wel grof. Wat je verder ook van deze serie vindt, het zet wel duidelijk neer hoe het gedrag van “volwassenen” soms kan zijn. De absurditeit ervan. Niet naar elkaar luisteren, totaal ongepast reageren, manipuleren, in je eigen bubbel zitten.

Zelf ken ik ook genoeg momenten waarop ik dingen doe die niet bepaald volwassen zijn. Soms is dat onredelijk ruzie maken, maar het kan net zo goed zijn dat ik wazig en afhankelijk rondloop, of helemaal niet meer aanspreekbaar ben. Na een hoop werk aan mijzelf kan ik die situaties beter herkennen. En zien dat er eigenlijk op dat moment een klein meisje aan het roer staat. Te klein voor de situatie die zich aandient. Ik ben dan mijn volwassen deel kwijt.

Het innerlijk kind en de volwassene

Een klein kind is hulpeloos en afhankelijk. Het heeft anderen nodig voor hem of haar te zorgen. Het heeft liefde, warmte en gezonde spiegeling nodig.
Als je als kind niet voldoende gekend en gezien wordt, zal je aangepast gedrag gaan vertonen. Om liefde te krijgen zal je doen wat nodig is om ervoor te zorgen dat jouw ouders of verzorgers tevreden zijn, en bij je blijven.

Dat gedrag kan van alles zijn: manipuleren, je terugtrekken, je groter voordoen dan je bent, gaan zorgen voor de ander, over je grenzen gaan, je gevoelens wegredeneren. Het wordt je tweede natuur, en je hebt eigenlijk niet meer door dat dit aanpassingen zijn.

Deze aanpassingen kunnen je later in de weg gaan zitten. Dan merk je dat je in bepaalde situaties eigenlijk anders zou willen reageren, maar het heel lastig is. Of je loopt steeds tegen dezelfde problemen aan, en weet niet meer hoe je daaruit kan komen. Je kan deze aanpassingen herkennen als je problemen in je leven tegenkomt die heel taai zijn, die steeds maar terug blijven komen.

Het goede nieuws is: nu als volwassene ben je niet meer klein en afhankelijk. En zijn er dus andere keuzes en mogelijkheden voor je dan toen je kind was. Maar als je je volwassen deel kwijt bent, is dat lastig. Het gekwetste deel in je heeft de leiding in handen.

Dan is het nodig dat je volwassen deel weer aan het roer komt te staan. Dat deel in jou dat los staat van oude reactiepatronen, dat de situatie kan overzien en weet wat er nodig is.

Als je je innerlijk kind bij de hand neemt, komt het tot rust. Vanuit die rust instaat er ruimte om acties te ondernemen die je goed doen. Dit is waar innerlijk kindwerk over gaat.

•

Meer weten? Je bent van harte welkom voor een kennismakingsgesprekje of een intake >>.